Je hoofd staat zelden stil. Je piekert, twijfelt, herdenkt. Ook als de beslissing al lang genomen is.

Nee zeggen voelt als teleurstellen. Ja zeggen kost je energie die je eigenlijk niet hebt.

Je legt de lat hoog. Voor jezelf, soms ook voor anderen. En het voelt nooit helemaal goed genoeg.

Je blijft doorgaan, ook wanneer je lichaam aangeeft dat het genoeg is. Stoppen voelt als opgeven.

Je vergelijkt jezelf met anderen. En jij bent bijna altijd degene die tekort komt.